Saturday, December 05, 2009

วันพ่อแห่งชาติ

















ประเทศไทย ได้มีการประกาศให้วันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งเป็นเฉลิมพระชนมพรรษาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เป็นวันพ่อแห่งชาติ และทุกปีของวันนี้จะเป็นวันแห่งการเฉลิมฉลอง วันที่คนไทยส่วนใหญ่รู้สึกปลื้มปิติยินดี





ครอบครัวแม่ห่าน แม้ไม่ได้มีความรู้สึกแต่งต่างของวันแต่ละวัน เพราะถือว่าทุกๆ วันคือวันที่ดีที่สุด แต่ก็สอนให้ลูกๆ รู้จักแต่ละวัน แต่ละเทศกาล และให้ลูกรู้จักเคารพพ่อ แสดงความรักต่อพ่อ ไม่เจาะจงเฉพาะวันใดวันหนึ่งเท่านั้น




โรงเรียนที่ลูกๆ เรียนอยู่เขาก็สอนให้ทำของขวัญของที่ระลึกมามอบให้พ่อเนื่องในโอกาสวันพ่อนี้ด้วยเช่นกัน ปีนี้เด็กอนุบาลทุกชั้นทำเหมือนกัน คือร้อยลูกปัดสำหรับไว้นั่งนับเวลาละหมาด เป็นของขวัญให้พ่อ เด็กน้อยทั้งสอง นำกลับมาให้พ่อดู เสร็จแล้วขอคืน ฮา ฮา






ดูเหมือนทุกปีของวันพ่อ จะเป็นช่วงที่พ่อไม่เคยได้อยู่บ้านกับลูกๆ มีงานให้ต้องออกเดินทางประจำ ปีนี้ก็เช่นกัน พ่อต้องไปทำงานที่ประเทศลาว และออกเดินทางในวันนี้พอดี ตอนเช้าพ่อไปส่งเด็กๆ เรียนศาสนา และเดินทางช่วงบ่ายๆ

เด็กๆ เลิกเรียนกลับมา แม่พาไปหาหมอทั้งสองคนเป็นหวัดและไอกันมาหลายวันแล้ว และถือโอกาสฉีดวัคซีนด้วย ของดานาต้องฉีดวัคซีนอายุ 5 ขวบ ซึ่งผ่านมา 3 เดือนแล้ว ดีนีย์เป็นวัคซีน 4 ขวบ ซึ่งยังไม่ถึงกำหนด แต่หมอบอกว่าฉีดได้ เพราะเป็นเข็มกระตุ้น พร้อมกับหยอดโปลิโอด้วย

ผลจากการฉีดวัคซีน ทำให้น้องดีนีย์ต้องเป็นไข้นอนซม วันอาทิตย์ไปเรียนศาสนาไม่ได้ แถมยังปวดขาจนไม่ยอมเดินด้วย ออกไปไหนต้องอุ้มตลอด แม่ประคบให้ก็ไม่ยอมให้ (ติดลูกอ้อนด้วย) ตอนเย็นๆ เลยต้องขู่ว่าถ้าไม่ยอมเดินเอง แล้วจะเดินไม่ได้อีกนะ จะต้องให้หมอผ่าตัดขาเหมือนเด็กชายชนะ (จากหนังสือเด็กชายชนะ) และอาจต้องใส่ขาปลอมก็ได้ เขาเลยยอมเดินกะแผลกๆ โดยให้แม่หรือพี่จูงไปด้วย
















โดย...แม่ห่าน















>

No comments: