Monday, August 03, 2009

แอบดูลูกไปซื้อขนม


เดี๋ยวนี้เจ้าดานา โตขึ้นมาก เขามีความคิดความอ่านเป็นผู้ใหญ่เกินตัวเชียวหล่ะ แม้เรื่องความกล้าแสดงออกจะสู้เด็กอื่นๆ ยังไม่ค่อยได้ แต่แม่ห่านก็พอใจแล้ว ไม่อยากให้ลูกกล้าแสดงออกเกินตัว เห็นเด็กสมัยนี้ช่างกล้ากันเหลือเกิน ลูกเราขอให้เติบโตไปตามวัยก็พอแล้ว

ครูที่สอนวิชาศาสนาและอัลกุรอ่าน ก็ชมดานามาก ว่าเป็นพี่ที่ดูแลน้องได้ดี สืบเนื่องจากน้องคนเดียวก็ติดพี่ซะเหลือเกิน แม้เจ้าดานาจะรู้สึกรำคาญน้อง แต่แม่ก็สอนตลอดว่า น้องยังเด็กอยู่ ถ้าอยู่ที่บ้านน้องมีพ่อแม่อยู่ ก็จะมีคนดูแล แต่ถ้าไปข้างนอกที่อยู่กับพี่ น้องก็จะมีพี่เป็นที่พึ่ง ดานาก็ต้องคอยดูแลน้องด้วย

ด้วยเหตุนี้น้องจึงอยู่ติดกับพี่ พี่จะลุกไปไหนน้องต้องตามติดไปด้วยเสมอ แม้ว่าเวลาอยู่ที่บ้าน น้องจะคอยรังแกพี่ตลอด แต่สองพี่น้องนี่ก็รักกันมาก

พัฒนาการทางด้านร่างกายอื่นๆ ก็ไปตามวัย คุณครูสอนให้เดอะลูกบอลอ้อมตะกร้า ซึ่งเขายังทำไม่ได้ กลับมาบ้านก็ให้พ่อช่วยฝึกช่วยสอนให้ แต่ด้วยมือเล็กๆ และกร้ามเนื้อยังไม่แข็งแรง ก็ยังทำไม่ได้ดีนัก บอกให้ลูกค่อยๆ ทำไปไม่ต้องรีบ เดี๋ยวก็ได้เอง

ด้านภาษาและการพูด เขามักจะมีคำพูดแปลกๆ คำถามแปลกๆ ที่คนตอบต้องคิดให้ดีก่อนตอบด้วย วันก่อนเขาถามพ่อว่า "ปาป๊ะ ปากกาด้ามนั้นของปาป๊ะที่มันมีสองด้ามหายไปไหน" เราก็ต้องมานั่งคิดว่า ปากกาอะไรมี 2 ด้าม ก็ต้องให้เขาอธิบายเพิ่ม จนเข้าใจว่าเป็นปากกาที่มีสองสีในด้ามเดียวกัน คำเรียกของบางอย่างบางทีก็ขำๆ เช่น บ้านหลังนี้ใหญ่เร่อเท่อเลย อากาศข้างนอกร้อนเจี๊ยบ ลูกไก่ตัวเล็กกะติ๋วเดียว ฯลฯ

เดี๋ยวนี้ดานาเริ่มใช้ตังค์เป็น ซื้อขนมได้เอง แต่ถ้าไปในสถานที่ไม่รู้จัก เธอจะไม่กล้า แม่ห่านก็ไม่ได้เร่งรัด เพราะปกติไม่ปล่อยลูกให้ไปไหนไกลๆ เกินสายตา แม่จะเข้าห้องน้ำยังขนลูกๆ 2 คนเข้าไปด้วย

เมื่อวานหลังจากเรียนศิลปะเสร็จ กินข้าวเที่ยงในตลาดบองมาเช่กันเสร็จแล้ว เจ้าดานาขอกินไอติม ตอนแรกว่าจะซื้อไอติมกะทิมะพร้าวเผาให้ เพราะอยู่ใกล้ๆ โต๊ะที่นั่ง แต่เจ้าดานาอยากกินไอติมรสมิ้นท์ ก็เลยบอกให้ไปซื้อเอง ตอนแรกก็อิดออดไม่กล้าไปซื้อ แต่ด้วยความอยากกินก็ใจกล้า คว้าเงิน 40 บาท วิ่งไปที่ร้าน

แม่ห่านแอบดูเห็นไปยืนอยู่หน้าร้าน แต่แม่ค้ามองไม่เห็น เจ้าดานาก็เลยวิ่งไปหลังร้าน แล้วไปบอกแม่ค้า ซักพักเดินตักไอติมกลับมา ผิดพลาดนิดหนึ่งตรงที่เขาอยากได้ไอติมโคน แต่แม่ค้าตักใส่ถ้วยมาให้ ก็ไม่เป็นไร บอกลูกว่าคราวหลังตอนสั่งให้บอกว่าไอติมรสมิ้นท์ 1 โคน
แค่นี้ก็เก่งมากแล้วจ๊ะ




โดย...แม่ห่าน

No comments: