Sunday, July 05, 2009

หอมกลิ่น...ลดาวัลย์





วันนี้นำเสนอไม้ดอกหอมอีกครั้ง ลดาวัลย์ ลดา ลัดดา หรือ ลัดดาวัลย์ คือชื่อที่คุ้นหูคนไทยกันมาก เนื่องจากผู้หญิงหลาย ๆ คนใช้นามอันไพเราะนี้อยู่ ลดาวัลย์ เป็นไม้เลื้อยที่สามารถทำให้หลาย ๆ คนต้องหยุดชะงัก เพื่อที่จะได้อยู่กับความสวยงามและความหอมหวานของช่อดอกสีขาวสะอาดตาของเค้าอย่างเต็มที่ ในภาพนี้ก็เป็นดอกไม้หน้าบ้านคนอื่นอีกแล้ว

ลดาวัลย์ ตามหนังสือต่าง ๆ กล่าวกันไว้ว่า ไม้เลื้อยใบรูปหัวใจสีเขียวอ่อนชนิดนี้ สามารถให้ดอกตลอดทั้งปี และจะสะพรั่งในช่วงหน้าหนาว แต่ที่เลื้อยอยู่หน้าเพื่อนบ้านเพิ่งเห็นเขาออกดอกมา 2 ครั้งแล้ว และออกในช่วงหน้าหนาวเหมือนไม้ดอกหอมทั่วไป



ลดาวัลย์เป็นไม้ที่เจริญเติบโตเร็ว มีวิธีการปลูกโดยการนำกิ่งที่ได้จากการตอน การปักชำ การทาบกิ่งหรืออาจจะเป็นต้นกล้าจากการเพาะเมล็ดก็ได้ นำมาปลูกลงดินบริเวณริมรั้ว หรืออาจจะปลูกให้ขึ้นซุ้ม หรือร้านก็ได้ โดยให้ขุดหลุมปลูกขนาดประมาณ 1x1 ฟุต รองก้นหลุมด้วยปุ๋ยพืชสดหรือปุ๋ยหมักประมาณ 1/4 ของหลุม กลบดินเล็กน้อย แล้ววางกิ่งลงกลางหลุม กลบดินพอแน่น แล้วรดน้ำให้ชุ่ม



ลดาวัลย์ เป็นไม้ที่ชอบอากาศหนาว หรือค่อยไปทางเย็นๆ ปลายปีที่ผ่านมาอากาศเย็นค่อนข้างนาน และหนาวเย็นจนถึงต้นปีนี้ ดอกส่งกลิ่นหอมไปทั่วทั้งซอย แถมมีทั้งผึ้ง แมลงภู่ และแมลงกินน้ำหวานทั้งหลายตอมเต็มไปหมด
ลดาวัลย์ที่บ้านนี้อยู่ตรงข้ามระเบียงบ้านแม่ห่านพอดี ตอนเช้าเปิดประตูระเบียงออกไปรับกลิ่นหอมโชยระรื่นมาแต่ไกล ชื่นชม ดมดอมได้เต็มที่ แถมไม่ต้องปลูกและไม่ต้องดูแลเองด้วยค่ะ




โดย...แม่ห่าน


No comments: