Thursday, June 29, 2006

ดวงใจพ่อแม่

ลูกรัก

ดานา เหมือนหนูทดลองของพ่อและแม่

ช่วงแรกๆ แม่เลี้ยงดานา ตามตำรา และคำบอกเล่าของคนเฒ่าคนแก่
รวมทั้งคุณหมอด้วย
แต่นานๆ ไป แม่ก็เรียนรู้ว่า ไม่มีตำราเล่มไหน ที่จะเขียนได้ตรงกับความเป็นจริง
ทุกสิ่งทุกอย่าง แม่จะต้องเริ่มต้นเรียนรู้
แม่จะต้องเรียนรู้ว่า ลูกร้องน้ำเสียงอย่างนี้ หิว หรือฉี่ หรืออึ
ลูกแสดงกิริยาอย่างนี้ลูกต้องการอะไร อยากให้อุ้ม หรืออยากให้เล่นด้วย
หรือลูกอยากนอน

นานๆ ไป การที่ต้องเรียนรู้ซึ่งกันและกัน เป็นสิ่งมหัศจรรย์
ที่แม่รู้สึกว่า ไม่มีใครรู้จัก และเข้าใจลูกเท่ากับแม่คนนี้
แม่รู้ว่าดานา เป็นเด็กขี้เกียจมากๆ ขี้เกียจแม้กระทั่งจะเรอ

เวลาที่ดานากินนมเสร็จ แม่จะอุ้มพาดไหล่ให้เรอ
ลูกก็จะนอนหลับคาไหล่ของแม่ ไม่ว่าแม่จะลูบหลังอย่างไรลูกก็ไม่ยอมเรอ
พอใกล้จะหลับลูกถึงเรอออกมา แล้วไหลตัวเองลงมานอนบนอกแม่ ไม่ยอมนอนเบาะ
บางครั้งแม่ก็สงสาร นอนกอดลูกจนหลับไปทั้งแม่ทั้งลูก

เมื่อถึงดีนีย์

แม่เริ่มเข้าใจการเลี้ยงลูกมากขึ้น ก็ไม่ลำบางเท่าดานา

แต่แม่ก็เครียดมากกว่าตอนเลี้ยงดานา

เพราะแม่ต้องแบ่งเวลาไปดูแลดานาด้วย

บางครั้งแม่รู้สึกเหมือนไม่ได้ดูแลดีนีย์เต็มที่

แต่แม่ก็รักลูกเท่ากันนะจ๊ะ

ดีนีย์เลี้ยงยากกว่าดานา แม่เข้าใจความรู้สึกของลูกยากกว่า

และเอาใจยากกว่าด้วย

No comments: