Wednesday, June 14, 2006

เมื่อแม่มีลูกอีกคน

ลูกรัก

เมื่อ ดานา อายุได้ 8 เดือน แม่ก็รู้ตัวว่าแม่จะมีน้องให้ดานาแล้ว
ความรู้สึกของแม่ตอนนั้น ทั้งดีใจ และกังวล
แม่ดีใจที่ดานาจะมีน้อง แม่อยากเลี้ยงลูกทีเดียว เหนื่อยทีเดียว
แต่แม่ก็กังวลว่าจะดูแลลูกได้ไม่ดี ทั้ง 2 คน
ถึงอย่างไร ลูกก็มาแล้ว และเป็นลูกของแม่ทั้งสองคน
แม่จะต้องดูแลลูกให้ดีที่สุด

ตอนที่รู้ตัวว่าท้องอีกคน แม่อยากได้ลูกชาย
เพราะแม่มีดานาเป็นลูกสาวแล้ว
แต่แม่ก็ฝากทุกอย่างไว้กับพระผู้เป็นเจ้า ที่จะประทานของขวัญมาให้แม่
จะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายก็เป็นลูกของแม่เหมือนกัน
และแม่ก็จะรักลูกให้เท่ากัน
ตอนที่แม่ท้องลูกคนที่ 2 แม่ไม่มีอาการแพ้ท้องเหมือนที่ท้อง ดานา
แม่แข็งแรงมาก ขับรถมาทำงานเองได้จนคลอด
แถมอยู่บ้านก็ขับมอเตอร์ไซต์ ไปโน่นไปนี่จนใกล้คลอดเหมือนกัน
แม่กินทุกอย่างได้ น้ำหนักก็ขึ้นพรวดๆ จนคุณหมอสั่งให้งดอาหารแป้ง และอาหารมันๆ หน่อย
คุณหมอกลัวจะคลอดยาก ที่สำคัญหลังคลอดเดี๋ยวแม่จะอ้วนไป
ตอนท้องโต ดานาชอบมาตบท้องแม่
บางทีก็หอมน้อง ชอบเปิดเสื้อแม่ดูน้อง
ตอนที่คุณหมอ อัลตราซาวด์ ดูไม่เห็นเพศ
แต่ความรู้สึกของแม่บอกว่าลูกของแม่เป็นผู้หญิง
แม่ตั้งใจว่าถ้าเป็นผู้ชายจะให้ชื่อ ดานิช อีก
แต่ถ้าเป็นผู้หญิงจะให้ชื่อ ดีนีย์ หมายถึง ศาสนาของฉัน

และแล้ววันที่แม่คลอดลูกสาวอีกคนของแม่นั้น
เป็นการคลอดก่อนกำหนด ตั้งเกือบ 2 สัปดาห์
ที่จริงลูกเกือบจะออกมาตั้งแต่ตอน 8 เดือน
แต่คุณหมอให้ยาระงับไว้ เป็นยาคลายกล้ามเนื้อ และยากันแท้ง


คุณหมอบอกว่าลูกอยู่ในท้องดีกว่าออกแล้วต้องอยู่ตู้อบ
วันที่แม่คลอดดานา แม่ตื่นมาละหมาดซุบฮฺ และมีเลือดออกที่ช่องคลอด
พ่อก็เลยพาแม่ไปโรงพยาบาลเพื่อให้หมอตรวจ แต่หมอบอกให้คลอดได้แล้ว
วันที่แม่คลอดดีนีย์ แม่ไปตรวจท้องตามที่หมอนัด และหมอบอกว่าปากมดลูกเปิดแล้ว
ให้แม่เข้าโรงพยาบาลเพื่อคลอดได้เลย
แม่ต่อรองขอมาคลอดวันรุ่งขึ้น แม่อยากกลับไปนอนกอดดานาอีกคืนหนึ่ง
วันที่ 6 มกราคม 49 แม่เข้าโรงพยาบาลเพื่อคลอด ดีนีย์

วันที่คลอดดีนีย์ แม่สงสารลูกมาก ห้องพิเศษไม่ว่าง แถมกว่าแม่จะออกจะห้องหลังคลอดมาอยู่ห้องพักฟื้นได้ ตั้งวันหนึ่ง ตอนนั้นแม่เครียดมาก
อยู่คนเดียวในห้อง จะหันไปพูดกับใครก็ไม่ได้ นอนร้องให้
น้ำนมก็ไม่ออก แม่ขอนมมาให้ลูกกิน พยาบาลก็ไม่ให้ แม่ขอออกจากห้องหลังคลอด
ขอไปอยู่ห้องรวมก็ได้
และต้องอยู่ห้องรวมจนออกจากโรงพยาบาล เพื่อห้องพิเศษไม่ว่างเลย
ลูกสาวคนที่สองของแม่เลยเป็นเด็กที่ต้องอดทนมาตั้งแต่เกิด
แม่ให้พ่อไปติดต่อห้องพิเศษตลอด แต่ห้องไม่ว่าง
แถมแม่ยังไปมีเรื่องมีราวกับพยาบาลตลอดเวลา

ยังไงลูกของแม่ก็แข็งแรงดี

ตอนแม่อยู่โรงพยาบาลกับดีนีย์
แม่คิดถึงดานามาก
แม่นอนกอดดีนีย์ และคิดถึงดานา
เมื่อพาดีนีย์กลับบ้าน ดานายังปรับตัวไม่ได้
งอแงตลอดเวลา
แม่ดุลูกไปบ้าง เพราะอยากให้ลูกปรับตัว
ช่วงนั้น ลูกสาวแม่หน้าตาไม่สดใจ แม่เข้าใจลูก
แต่ต้องพยายามให้ลูกยอมรับให้ได้ว่าลูกมีน้องแล้ว

ตอนนี้ลูกแม่ปรับตัวได้แล้ว
แม่รักลูกจ๊ะ
ม่าม๊า
Posted by Picasa

No comments: