Monday, June 05, 2006

เมื่อเริ่มชีวิตครอบครัว

เมื่อแม่เริ่มใช้ชีวิตครอบครัว

แม่ก็เริ่มคิดถึงการเด็กๆ มาวิ่งเล่น

เริ่มคิดถึงเสียงเจี๊ยวจ๊าว ที่จะเกิดขึ้นกับชีวิต

แม่จึงหวังเป็นอย่างยิ่งที่จะให้พระเจ้าประทานของขวัญที่ยิ่งใหญ่ชิ้นนี้มาให้

เวลา 2 ปีกว่า ๆ ที่แม่รอคอยลูก

จนทำให้แม่ต้องตัดสินใจเปลี่ยนวิถีชีวิต

ย้ายจากต่างจังหวัด

เข้ามาอยู่ในเมืองหลวง

เพื่อรอคอยพวกเขา

รอคอยของขวัญที่วิเศษสุดจากพระเจ้า

เริ่มก่อร่างสร้างตัว เพื่อรอยสิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆ

ที่จะเข้ามาเติมเต็มชีวิตครอบครัวของเรา

และ....

สิ่งที่แม่รอคอยก็มาถึง

ต้นปี 47 แม่ก็รู้ว่า พระเจ้าได้มอบของขวัญให้กับแม่แล้ว

ของขวัญที่แม่รอคอยมานาน


แม่เฝ้ารอคอยด้วยความสุข บวกกับความทรมานจากการแพ้ท้อง

4 เดือนที่แม่กินอะไรไม่ได้ บางเวลาที่หิวมากๆ แม่กินข้าวกับน้ำปลา

แม่ได้กลิ่นอาหารแปลกๆ ไม่ได้ แม้แต่กลิ่นข้าวเดือดแม่ก็จะอ้วก

น้ำหนักลดลงไป 3 กิโลกว่า แม่กลัวมาก กลัวว่าลูกจะไม่สมบูรณ์

แต่คุณหมอบอกแม่ว่าไม่ต้องกังวลอะไร ให้ทำใจสบายๆ แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นเอง

แม่เริ่มหายแพ้ตอนใกล้ๆจะครบ 7 เดือน

ทุกครั้งที่เด็กน้อยดิ้น แม่มีความสุขมาก ตอนนั้นแม่นั่งนับวันที่จะเห็นหน้าลูก

อยากให้ลูกออกมาเร็วๆ

เด็กน้อยที่คลอดมาในวันจันทร์ ที่ 7 กันยายน 2547 เวลา 10.28 นาที น้ำหนัก 3,000 กรัม

ณ โรงพยาบาลชลประทาน ปากเกร็ด นนทบุรี

ทำคลอดโดยคุณหมอ สุรสิทธิ์ ตั้งวัฒนา

แม่วันที่ลูกสาวคลอดออกมา แม่ไม่ได้ปวดท้อง น้ำคร่ำก็ไม่ออกเหมือนแม่ทั่วไป

แค่มีเลือดออกที่ช่องคลอด แม่ตกใจ ก็เลยจะไปให้หมอตรวจให้

ไปถึงโรงพยาบาล คุณหมอบอกว่าคลอดได้แล้ว

ให้แม่เข้าห้องคลอดตอน แปดโมงกว่า

คุณหมอให้น้ำเกลือ เจาะน้ำคร่ำ แม่รู้สึกกลัวมาก

แม่สวดมนต์ตลอดเวลา ขอจากพระเจ้า ขอให้ลูกปลอดภัย

แม่ปวดท้อง ทรมานสุดขีด แม่คิดถึงแม่ และคิดไปต่างๆ นานา

ลูกในท้องก็ดิ้นตลอดเวลา ดิ้นเพราะอยากออกมาข้างนอก

แม่นึกถึงหนังฝรั่งสยองขวัญ ที่มีปีศาจเข้าไปอยู่ในตัวคน แล้วบิดตัวไปมา จะออกจากร่าง

เหมือนกับลูกแม่ที่กำลังดิ้นเพื่อจะออกมาดูโลก

เมื่อเห็นหน้าลูก ความเจ็บปวดทั้งหลายก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง

ลูกสาวคนแรกของแม่ มีชื่อว่า ดานา หมายถึง ผู้มีความรอบรู้ ความเฉลียวฉลาด หรือ นักปราชญ์

Home

เนื้อเพลงโดย : เอ้ เอกธนัช

ดอกไม้ ประตู แจกัน ดินทราย ต้นไม้ใหญ่
แก้วน้ำ จานชาม บันได โคมไฟ ที่สวยงาม
ขอบรั้วและริมทางเดิน ต้นหญ้าอยู่ในสนาม
บ้านนี้จะมีความงามได้ ถ้ามีเธอ
*เพราะเธอคือที่พักพิง คือทุกสิ่งที่มีความหมาย
เมื่อเธออยู่เคียงชิดใกล้ เรื่องร้ายใดใดไม่เกรง
แม้ข้างนอกจะต้องเจอ กับเรื่องราว ที่ใครข่มเหง แต่ฉันเอง....ไม่คิดกลัว
จากพื้นดินชนเพดานนั้นมีความหวานอยู่
เพราะรู้ว่าฉันมีเธอ คอยเป็นที่พักใจ
จะรอคอยฉันจริงๆ เป็นหลักพึ่งพิงสุดท้าย
จะล้มตัวลงเอนกายที่บ้านของฉัน
ไม่ว่าวันเวลา จะเปลี่ยนหมุนเวียนไปเท่าไร
ฉันยังคงมีแต่เธอ เป็นความหวังละความเข้าใจ

พร้อมจะเก็บทุกสิ่ง ทิ้งความสุขทุกอย่าง
และจะทำทุกทาง...เพื่อบ้าน...หลังนี้
ดอกไม้ ประตู แจกัน ดินทราย ต้นไม้ใหญ่
แก้วน้ำ จานชาม บันได โคมไฟ ที่สวยงาม
ขอบรั้วและริมทางเดิน ก็ล้วนแต่มีคำถาม
บ้านนี้จะงามอย่างไร ถ้าไม่มีเธอ
ก็เพราะว่าใจของเธอ...คือบ้าน...ของ.....ฉัน
http://www.icygang.com/jukebox/media_file/Bakery_Y2Gether-home.wma

No comments: